الشيخ الكليني ( مترجم : مصطفوى )
102
الكافي ( أصول كافى ) ( فارسى )
7 - امام صادق عليه السّلام فرمود : در ضمن آنچه خداى عز و جل بموسى بن عمران وحى كرد اين بود كه : اى موسى بن عمران ، مخلوقى كه نزدم دوستتر از بنده مؤمن باشد نيافريدم ، من او را مبتلى كنم به آنچه براى او خير است و عافيت دهم به آنچه برايش خير است . آنچه شر اوست از او بگردانم ، براى آنچه خير او است ، و من به آنچه بندهام را اصلاح كند داناترم ، پس بايد بر بلايم صبر كند و نعمتهايم را شكر نمايد و بقضاأم راضى باشد ، تا او را در زمره صديقين نزد خود نويسم ، زمانى كه براى من عمل كند و امرم را اطاعت نمايد . 8 - امام صادق عليه السّلام فرمود : در شگفتم از مرد مسلمان كه خداى عز و جل برايش سرنوشتى نكند ، جز آنكه خير او باشد ، اگر بدنش را با قيچىها ببرند خير اوست و اگر هم تمام خاور و باختر روى زمين را مالك شود خير اوست . 9 - امام باقر عليه السّلام فرمود : در ميان مخلوق خدا سزاوارترين كس بتسليم بودن قضاء خداى عز و جل كسى است كه خداى عز و جل را بشناسد و هر كه بقضاء راضى باشد ، قضا بر او وارد شود و خداى اجر او را بزرگ فرمايد و هر كه قضا را ناخوش دارد ، قضا بر او وارد شود و خدا اجرش را تباه سازد . 10 - على بن الحسين صلوات اللَّه عليهما فرمود : زهد را ده جزء است ، بالاترين درجه زهد